Ojczyzna – to miejsce, gdzie flaga znaczy więcej niż kolor
– uroczystość z okazji Święta Niepodległości
11 listopada to jedna z najważniejszych dat w historii naszej Ojczyzny. W tym roku uczniowie – pod kierunkiem swoich nauczycieli – przygotowali wyjątkową część artystyczną, która w sposób szczególny oddała ducha walki, pamięci i wdzięczności tym, którzy przed laty poświęcili życie za wolną Polskę. Scenariusz uroczystości złożony z tekstów literackich, pieśni patriotycznych i nastrojowych obrazów scenicznych stał się poruszającą opowieścią
o drodze Polaków do niepodległości, którą najpierw obejrzeli uczniowie w Szkole Podstawowej im. Polski Niepodległej w Bychawie, a potem, 11 listopada 2025 r. w kościele parafialnym, przeżyli mieszkańcy naszej gminy i zaproszeni goście.
Już od pierwszych chwil przedstawienie wprowadziło publiczność w podniosły nastrój. Wchodząca na scenę narratorka (Matylda Hanaj), nucąc początek „Mazurka Dąbrowskiego”, przypomniała, że słowa hymnu są streszczeniem dziejów naszego narodu – pełnych trudnych doświadczeń, ale także niezłomności i miłości do ojczyzny. W jej słowach wybrzmiała wdzięczność wobec pokoleń Polaków, których odwaga i ofiara pozwoliły nam dziś z dumą patrzeć na biało-czerwoną flagę.
Następnie recytatorzy przedstawili utwory podkreślające wartość narodowych symboli oraz znaczenie patriotycznego trwania mimo prześladowań. Wiersz Czesława Janczarskiego (Zuzanna Młynarska) o polskich barwach, fragmenty twórczości Józefa Mączki (Weronika Rymarz) i Antoniego Słonimskiego (Matylda Hanaj) oraz kwestie narracyjne (Natalia Tudruj, Igor Jarzyna, Ziemowit Jedrzejczyk i Szymon Szydłowski) stały się literackim komentarzem do kolejnych etapów walki narodowowyzwoleńczej – od czasów zaborów, przez powstania, aż po formowanie Legionów Polskich. Wzruszająco zabrzmiała „Rota” w wykonaniu szkolnego chóru, przypominając, że walka o wolność toczyła się nie tylko na polach bitew, ale również w sercach Polaków, którzy pielęgnowali język, kulturę i tradycję mimo grożących represji.
Kolejna część uroczystości w wykonaniu recytatorów: Tomasza Fijołka, Alicji Murak, Adrianny Pietrzak oraz Amelii Foc i Julii Wilkołazkiej, które w niezwykłej aranżacji wykonały utwór „Wojenko, wojenko”, przeniosła zebranych w czasy I wojny światowej i chwilę, gdy po 123 latach niewoli Polska odzyskała niepodległość. Wspomnienie o działalności Józefa Piłsudskiego oraz entuzjazm, który ogarnął Polaków w 1918 roku, budowały obraz długo oczekiwanego triumfu wolności.
Walka o wolność naszej Ojczyzny nie zakończyła się jednak w tamtym momencie. Narratorki (Lena Misiakowska i Matyla Hanaj) przypomniały tragiczny dzień 1 września 1939 roku i dramat kolejnej wojny, która pochłonęła miliony istnień. Wiersze Zofii Kossak (Ziemowit Jedrzejczyk), Jerzego Ficowskiego (Miłosz Piędzia), Heleny Raszki (Iga Popławska) oraz poruszające fragmenty dotyczące powstania warszawskiego (Natalia Tudruj, Igor Jarzyna, Alicja Murak) oddały grozę tamtych wydarzeń. Dodatkowy efekt wzbudzała muzyka z serialu „Czas honoru” oraz dźwięk syren, który przejmująco wprowadzał w realia wojennej grozy.
Wymownym i niezwykle emocjonalnym momentem była scena, gdy niosąca białe róże dziewczyna (Zuzanna Frączek) położyła kwiat na symbolicznym grobie, wypowiadając słowa: „Wróć, ucałuj, jak za dawnych lat bywało”. Po niej rozbrzmiała pieśń „Rozkwitały pąki białych róż” wykonywana przez Julię Wilkołazką oraz chór szkolny, a następnie usłyszeliśmy nastrojową „Odpowiedź”, wyrecytowaną przez Igora Jarzynę.
Ta część stała się literackim dialogiem poległego żołnierza z jego bliską.
W dalszej części uroczystości pojawiła się zaduma nad żołnierskimi mogiłami, wyrażona słowami Władysława Broniewskiego przez Matyldę Hanaj. Kolejne kwestia narracyjna wygłoszona przez Weronikę Rymarz podkreślała, że pamięć o bohaterach narodowych jest naszym obowiązkiem, a wolność nigdy nie jest dana raz na zawsze.
Finał przedstawienia miał charakter radosnego, pełnego energii podkreślenia polskości. Recytacja o biało-czerwonej fladze (Ziemowit Jedrzejczyk), połączona została z prezentacją tańca z flagami przy piosence „Flaga”( Lena Jackowska, Maja Krawczyk, Agnieszka Krzysztoń, Anna Madej, Malwina Nieściór, Ewa Poleszak, Laura Różycka, Małgorzata Tomiło). Dynamiczna choreografia i widok powiewających barw narodowych były symbolem współczesnej, silnej i dumnej Polski.
Uroczystość stała się pięknym świadectwem zaangażowania uczniów i nauczycieli. Starannie dobrane teksty, wzruszające wykonania muzyczne, dobrze przemyślana scenografia i nastrojowe efekty sprawiły, że widzowie mogli nie tylko poznać historię, ale przede wszystkim ją poczuć. Uczestnicy przedstawienia z szacunkiem i wrażliwością oddali pamięć tym, którzy walczyli o wolność, a jednocześnie podkreślili, jak ważne jest pielęgnowanie patriotyzmu w młodym pokoleniu.
Szczególne podziękowania kierujemy do nauczycieli, którzy z pełnym zaangażowaniem przygotowali część artystyczną tej wyjątkowej uroczystości. Pani Magdalena Miszczak przygotowała autorski scenariusz będący spójną, poruszającą opowieścią o losach naszej Ojczyzny, doskonaliła warsztat interpretacyjny recytatorów oraz poprowadziła grupę taneczną i zadbała, aby wydarzenie miało wyjątkową rangę i głębię. Pan Krzysztof Mendykowski poprowadził chór i solistki, tworząc szczególną oprawę muzyczną. Wykonania utworów budowały niepowtarzalną atmosferę uroczystości, poruszały serca i nadawały uroczystości szczególny charakter. Pani Agnieszka Daśko stworzyła wymowną, pełną symboliki dekorację, natomiast Pani Ilona Fijołek-Mitula udzieliła nieocenionej pomocy w organizacji, wspierając przygotowanie przedsięwzięcia.
Dzięki współpracy i pasji nauczycieli uczniowie mogli stworzyć program, który pozostanie w pamięci jako wyjątkowa lekcja historii i patriotyzmu. Była to uroczystość, która na długo pozostanie w pamięci widzów – jako hołd złożony bohaterom i jako lekcja miłości do Ojczyzny.
Magdalena Miszczak
